سخاوت

چو خورشید بی دریغ باش در سخاوت

چو آسمان در یکرنگی

درخت سایه اش را به کسی نفروخت

باران از کسی آب بها نگرفت

آنوقت ما آدم ها

بعضی وقتها

حتی لبخندمان را از هم دریغ می کنیم

بدان

آنانکه آفتاب را به زندگی دیگران ارزانی می دازند

نمی توانند خود ازآن بی بهره باشند

من هرگز تنها نبوده ام چون همیشه

تنهایی در کنار من بوده است

تنهایی من به آسانی به دست نیامده است

تنهایی من از انتهای یک کوچه مه گرفته و غمگین

 باناز و کرشمه به سمت من تنها آمده است

من تنهایی را دوست دارم

چون هیچ وقت من را تنها نمی گذارد .

از آن شادم که غم آهسته می آید به بالینم

چه کنم اگر غم هم گم کند ویرانه ما را

هر چه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی

که بداند غم دلتنگی و تنهایی من !