نفس خود را هفت بار نکوهش کردم:

 اولین بار: هنگامی که می خواستم با پایمال کردن ضعیفان خودم را بالا ببرم.

 

دومین بار: هنگامی که در مقابل کسانی که ناتوان بودند خود را به نا خوشی زدم.

 

سومین بار: هنگامی که انتخاب را به عهده من گذاردند به جای امور مشکل امور آسان و

راحت را بر گزیدم.

 

چهارمین بار: هنگامی که مرتکب اشتباهی شدم و خود را با اشتباهات دیگران تسلی دادم.
 

پنجمین بار: هنگامی که از ترس سر به زیر بودم و آن وقت ادعا می کردم بسیار صبور و

بردبارم.

 

ششمین بار: هنگامی که جامه خود را بالا می گرفتم تا با سختیها و ناملایمات زندگی

تماس پیدا نکنم.

 

هفتمین بار: هنگامی که در مقابل خدا به نیایش ایستادم وآنگاه سروده های خویش را

فضیلت دانستم.